Kao Sok natural park

28/12/2014
Van Bounty Beach naar Tarzan gebied, zo kan je het noemen. Onze minivan driver deed er meer als 5,5 uur over om ons er te krijgen. Een busstation was goed geweest normaal maar hij bracht ons helemaal tot aan de deur. Een tip was op zijn plaats hier. De locatie, prachtig gewoon. Vriendelijk, een 17 jarige uitbating aan een kabbelend riviertje met boomhutten. Nature resort droeg het als naam. We kregen de waarschuwing aan de receptie op te passen voor vingervlugge apen en onze deur was nog maar nauwelijks open of het was al opletten. Het fruit dat we op ons terras hadden geschild was hun lokker. We zouden ze meermaals tegenkomen maar ze waren mensen meer als gewoon. Je moest ze weghouden he. Aan de overkant van de rivier lag de ingang van het national park en we hebben het gebied goed verkend daar.  Door het water waden even en een gezapig dorp met wat eetplaatsjes, winkeltjes, een ATM, massage locaties, slingeren, kortom het nodige aan de andere kant daar. We kregen er goed onze tijd om de volgende 4 dagen

Aan zee!

23/12/2014
Vroeg uit de veren. Een Songkeaw was geregeld voor 800 Bath. 65 km verder, Ban Pong , moesten we op een derde klasse trein geraken die van Bangkok naar Chumporn. Op tijd daar om dan te horen dat de trein 55 minuten later kwam. We werden er verwelkomd door een kletsende Amerikaan die dan ook nog eens goed wat talen kende. Een welgekomen tijdsverdrijf toch. Hij heeft eigenlijk het ganse treinstation beschreven. Hoe de treinbedienden de treinen zagen komen op hun 70 jarig kabeltoestel, op welke geluiden we moesten letten en waar we moesten staan. Een paar Thai woordjes waren extra. De treinreis duurde 5 uur, weinig falangs gezien op dit type trein en Linus heeft dus geel haar en was een bijna attractie. Om die juiste afstapplaats te hebben ontstond er op mijn gevoel een kleine discussie onder de locals en telkenmale we iets te vroeg opstonden werden we ter orde geroepen. Nu niet, zit. Grappig, maar ze waren ook behulpzaam. Het afstappen moest in een strak tempo gebeuren, Iwan sprong van een al vertrekkende trein. De eigenaar moest gebeld voor ons op te pikken maar de juiste opstapplaats was wat moeilijk. Hij kende de omgeving ook niet zo goed. Op het ressort moest nog een ander type kamer gekozen worden maar 1 uur later lagen we toch aan het strand. De volgende 5 dagen was het zoeken naar niksen, strandvakantie dus. Eetplaatsjes werden gevraagd, winkeltjes bezocht voor wat spullen op de kamer. Bounty Beach was het hier, een goede vervanging van onze eilandvariatie die we niet konden doen vanwege het slechte weer daar. Voor de tocht naar het Kao Sok gebied werd een minivan geregeld. Teveel op en afstapplaatsen als je met kinderen bent. Benieuwd waar we nu naar toe gaan….