23/12/2014
Vroeg uit de veren. Een Songkeaw was geregeld voor 800 Bath. 65 km verder, Ban Pong , moesten we op een derde klasse trein geraken die van Bangkok naar Chumporn. Op tijd daar om dan te horen dat de trein 55 minuten later kwam. We werden er verwelkomd door een kletsende Amerikaan die dan ook nog eens goed wat talen kende. Een welgekomen tijdsverdrijf toch. Hij heeft eigenlijk het ganse treinstation beschreven. Hoe de treinbedienden de treinen zagen komen op hun 70 jarig kabeltoestel, op welke geluiden we moesten letten en waar we moesten staan. Een paar Thai woordjes waren extra. De treinreis duurde 5 uur, weinig falangs gezien op dit type trein en Linus heeft dus geel haar en was een bijna attractie. Om die juiste afstapplaats te hebben ontstond er op mijn gevoel een kleine discussie onder de locals en telkenmale we iets te vroeg opstonden werden we ter orde geroepen. Nu niet, zit. Grappig, maar ze waren ook behulpzaam. Het afstappen moest in een strak tempo gebeuren, Iwan sprong van een al vertrekkende trein. De eigenaar moest gebeld voor ons op te pikken maar de juiste opstapplaats was wat moeilijk. Hij kende de omgeving ook niet zo goed. Op het ressort moest nog een ander type kamer gekozen worden maar 1 uur later lagen we toch aan het strand. De volgende 5 dagen was het zoeken naar niksen, strandvakantie dus. Eetplaatsjes werden gevraagd, winkeltjes bezocht voor wat spullen op de kamer. Bounty Beach was het hier, een goede vervanging van onze eilandvariatie die we niet konden doen vanwege het slechte weer daar. Voor de tocht naar het Kao Sok gebied werd een minivan geregeld. Teveel op en afstapplaatsen als je met kinderen bent. Benieuwd waar we nu naar toe gaan….
Geen opmerkingen:
Een reactie posten